Brussel uitbreiden ?

Recent is er in de kranten en politieke middens wat commotie ontstaan over een uitspraak van (vlaamstalige) Brusselse minister Pascal Smet gedaan op RTL, waarin hij zegt voorstander te zijn van een uitbreiding van Brussel naar de randgemeenten.

Dit wordt door velen aanzien als verraad van een vlaamstalige politicus en velen vrezen dat, als dit effectief gebeurt, dat de randgemeenten dan volledig zullen verfransen.

Nochtans denkt Pascal Smet er anders over (quote van De Standaard/Brussel Nieuws):

Op de vraag of hij begrijpt dat er communautaire bezwaren zijn, antwoordt de minister dat ,,angst een slechte raadgever is. De verfransing hou je niet tegen. De feiten tonen het aan. In de faciliteitengemeenten stemt de grote meerderheid voor een Franstalige partij. Ik denk zelfs dat je de verfransing eerder zal tegenhouden door Brussel uit te breiden. Ik hoop dat we over de uitbreiding ooit een gesprek kunnen voeren, in het belang van Brussel, Vlaams- en Waals-Brabant.”

Recentelijk berichtte ik over het feit dat Rode, een faciliteitengemeente voor franstalige, nu reeds al overwegend franstalig is geworden.

Vasthouden aan een systeem dat niet meer werkt en eigenlijk nooit goed geïmplementeerd werd geeft alleen maar roest en zal uiteindelijk tot niets leiden. Of erger, tot het wegdeemsteren van de vlaamstalige randgemeentes die uiteindelijk volledig in franstalige handen zijn.

Kijk maar naar Rode en andere faciliteiten gemeentes.

Ik ben dan ook voorstander van een open discussie tussen brussel en zijn randgemeenten en tussen de randgemeenten onderling. Is inderdaad de uitbreiding van Brussel een mogelijke oplossing waardoor we onze vlaamstaligheid kunnen bewaren, dan moet die besproken worden.

Ik heb 5 jaar in Brussel gewoond, en ik dacht vroeger dat men in Brussel enkel Frans sprak – dit is echter totaal verkeerd. Men spreekt er Frans, Vlaams, Engels, (veel) Marrokaans en alles wat je maar kan horen. Ik groet winkeliers in het Brusselse bijna steeds in twee talen, en laat duidelijk merken dat ik van origine vlaamstalig ben. Meer dan eens word ik vervolgens geholpen in het Nederlands, en wie maalt erom dat dit niet perfect is ? En als het niet verstaanbaar is, dan schakel ik wel over in het Frans, het moet vooruit gaan.

Mischien moeten we wel doen wat we geleerd krijgen in school : tweetaligheid troef overal, en deze consequent doortrekken ? Iedere randgemeente tweetalig, personeel verplicht twee- of drietalig met minimale testen om het te bewijzen ? Of tenminste ervoor zorgen dat er van beide taalgroepen voldoende personen aanwezig zijn om te kunnen helpen ?

Maar ja, das veelal naïef in een politieke wereld. Vooral het consequent doortrekken en controleren is iets dat in onze Belgische Politiek niet bestaat – die moet liefst zo krom mogelijk zijn, met compromissen die niemand dienen (maar zo wint tenminste de andere niet).

Zeggen dat ik vroeger vree idealistisch was…

Advertenties

5 comments

  1. Zeker weten dat de uitbreiding van Brussel een goede zaak zou zijn, zowel voor de Nederlandstaligen in Brussel als in de Rand. ( En ook voor de Franstaligen trouwens. )

    Het tweetalig statuut van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest lijkt mij een veel comfortabeler en stabieler situatie dan de huidige taalstrijdtoestanden in de Rand.

    Het zou het Nederlands definitief verankeren in de Rand en de positie van het Nederlands in het BHG alleen maar versterken, met een toename van Nederlandstalige inwoners.

    Ook voor de Franstaligen in de Rand is dit een goede zaak, want ook zij zien hun moedertaal dan verankerd.

    Laten we elkaar toch het recht gunnen op onze moedertaal, ook in officiële context, en de Taalvrede die heerst in Brussel exporteren naar de Rand ( en naar heel België wat mij betreft ).

  2. We zitten in een financiële crisis, zoveel is duidelijk. Het wetsontwerp voor de splitsing van BHV zet z’n weg verder en de communautaire onderhandelingen zijn net begonnen…We mogen dit niet zomaar z’n gangetje laten gaan, de toekomst van België en z’n gewesten zijn nog steeds een brandend thema. Na twee maanden hard werken stellen Franstalige en Nederlandstalige Brusselaars een gezamenlijk plan voor dat een einde moet maken aan de taalkundige problemen in België.

    Bezoek http://www.gbru.be voor meer informatie rond deze kwestie,

    Lees dit bericht goed, onze oplossing is het resultaat van een moeizame maar constructieve intercommunautaire dialoog ten voordele van de communautaire vrede in België.

    Voor een België met 3 ontwikkelde gewesten….Teken onze petitie op http://www.gbru.be

    De oplossing houdt rekening met al de betrokkenen, ook al moeten zij enkele toegevingen doen:

    – Vlaanderen zal de aansluiting van de Randgemeenten bij Brussel en de territoriale band met Wallonië moeten aanvaarden.

    – Wallonië moet aanvaarden dat het z’n bevoorrechte band tussen de Franse Gemeenschap en het Brussels Gewest moet verbreken (cfr. Waals-Brusselse Gemeenschap)

    – De Brusselaars zullen onvoorwaardelijk moeten investeren in het verwerven van tweetaligheid. Dit zal moeten gebeuren met de tussenkomst van een samensmelting van de “tweetalige gemeenschap van België” ( De COCOM en zijn twee entiteiten; COCOF en VGC) en van de Brusselse regering.

    Kunnen jullie zich hierin terugvinden? TEKEN DAN DE PETITIE EN STUUR ZE DOOR!

    Maak van http://www.gbru.be de oplossing van de communautaire crisis.

    La crise financière est là mais le projet de loi sur la scission de BHV suit son cours et les négociations communautaires viennent de commencer … Ne l’oublions pas, l’avenir de la Belgique et de ses régions est toujours d’actualité.

    Après deux mois de travail, les Bruxellois francophones et néerlandophones sont heureux de vous proposer ensemble une solution aux conflits linguistiques dont souffre la Belgique.

    Pour plus de renseignements, visitez http://www.gbru.be
    Pour une Belgique à 3 régions épanouies … Signez la pétition sur http://www.gbru.be
    N’ignorez pas ce message, il est le résultat d’un travail intercommunautaire aussi laborieux que constructif pour la paix communautaire en Belgique.
    La solution devrait convenir à toutes les parties … même si chacun devra y mettre su sien :
    – La Flandre en acceptant l’annexion des communes à facilités par Bruxelles et un lien territorial avec la Wallonie,
    – La Wallonie en acceptant de rompre les relations privilégiés de la Communauté Française avec la Région bruxelloise (cfr “Communauté Wallonie-Bruxelles”),
    – Les Bruxellois en investissant sans réserve dans la bilinguisation de sa population par l’intermédiaire de la “communauté bilingue de Belgique” (la COCOM et ses deux entités : la COCOF et la VGC) fusionnée avec le gouvernement bruxellois.

    Elle vous plait ? ALORS SIGNEZ ET FAITES SUIVRE !
    http://www.gbru.be la solution à la crise communautaire.

    Brusselse groet,
    Salutations Bruxelloises,

    Groupe GBRU Groep.

  3. Vlaanderen en Wallonië kregen in 1921 een eentalig statuut vanwege de Belgische overheid. En de taalgrens werd vastgelegd in een wet die in 1962 werd gestemd in het Belgisch parlement. Ondertussen is België ook nog eens een federatie geworden en Vlaanderen een deelstaat met een eigen parlement, minister-president, regering, vlag en nationale hymne. Dat is de staatkundige realiteit. Om nu anno 2009 voor te stellen om de Brusselse regio uit te breiden ten nadele van de Vlaamse regio is dan ook een merkwaardig voorstel waarbij de ene regio zich automatisch op ramkoers zet met de andere. Een federatie waar de ene regio of de ene (taal)gemeenschap zich probeert uit te breiden ten nadele van een andere regio of (taal)gemeenschap vertrekt vanuit een op conflict gericht uitgangspunt. Dergelijke staatkundige conflicten kan een federatie zich niet veroorloven en is volkomen in tegenstrijd met de federale logica.

  4. Ten eerste zal de francophonie moeten verklaren dat ze de taalgrens zoals die nu bestaat voor ALTIJD zullen aanvaarden.Dan kunnen we praten ,maar ik zou nooit Brussel aan Wallonie vast laten liggen want dan heb je morgen opeens Wallo Brussel wij kunnen de franstaligen in belgie nooit vertrouwen.Een andere gedachte,waarom niet noord brussel tot aan het centrum NL en daaronder Frans.Dan kunnen we ook eens zien wie het hartste werkt voor de belgische economie.

  5. Brussel verdelen in 2 delen acht ik persoonlijk niet mogelijk, wegens het feit dat de brusseleirs samengevoel genoeg hebben dat ze eigenlijk het nederlands of franstalig zijn ondergeschikt vinden aan het “brussel” gevoel. Vlamingen in Brussel voelen zich Brusseleirs, Franstaligen voor het merendeel ook. Er zijn uitzonderingen, maar die vormen echt de uitzondering – toch in het milieu waar ik mij toen bevond.

    Koppel daar het feit aan dat brussel toch aanschouwt wordt als de hoofdstad van de EU, en dat internationale bedrijven daar vaak hun hoofdzetel hebben, en ik denk niet dat dit realistisch.

    Wallonie wil een franstalige weg naar brussel, maar ik heb het gevoel dat dit niet voor brussel is,maar wel ten voordele van wallonië, dat zo nog wat extra gemeenten kan binnenrijven.

    Mijn blogpostje van (verdorie!) 2008 stelt enkel dat brussel uitbreiden mischien wel zinvol is.

    Een groter brussel kan beter zijn eigen ‘streng’ trekken, en met een groter brussel kom je aan 3 hopelijk evenwaardige partijen: brussel, vlaanderen, wallonië.

    Ik zou het nog willen hebben over de vereenvoudiging van onze politieke staatsapparatuur, maar das mischien voer voor een andere blogpost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s